ΕΙΜΑΣΤΕ ΙΤΑΛΙΑ!

Υπάρχουν στιγμές που αναρωτιέσαι αν αξίζει τον κόπο? Υπάρχουν στιγμές που αναρωτιέσαι – έστω φευγαλέα – αν έκανες λάθος…

Όμως, η απάντηση έρχεται σχεδόν αμέσως και είναι αδιαμφισβήτητη: ΟΧΙ. Δεν είσαι λάθος! Φυσικά και αξίζει τον κόπο να υποστηρίζεις μια ομάδα όπως η Ιταλία!

 

Είχαμε ξαναγράψει σ’ ένα προηγούμενο – εξομολογητικό – άρθρο, ότι η Ιταλία είναι σαν την ίδια τη ζωή. «.. Χαρές και λύπες, ξέφρενοι πανηγυρισμοί και βουρκωμένα μάτια, υπερηφάνεια και απογοήτευση. Μια ζωή γεμάτη συναισθήματα. Μόνο αυτή η ομάδα σε κάνει να νιώθεις τα πάντα… Σ’ ευχαριστώ για όσα μου ‘χεις χαρίσει Ιταλία μου! Μαζί σου το ταξίδι έχει σημασία, όχι ο προορισμός.»

 

Ετσι, μετά την χθεσινή ήττα από τους Ισπανούς και αφού τα πρώτα δάκρυα λύπης στέγνωσαν και η απογοήτευση καταλάγιασε, ένα συναίσθημα άρχισε να κυριαρχεί: της περηφάνιας!

Είμαστε περήφανοι που υποστηρίζουμε αυτή την ομάδα!

Είμαστε περήφανοι που ζούμε τα συναισθήματα που μόνο αυτή η ομάδα μπορεί να μας χαρίσει!

Είμαστε περήφανοι κάθε φορά που βλέπουμε την «γαλάζια φανέλα» να εμφανίζεται στο γήπεδο!

 

Και μια βεβαιότητα άρχισε να ξαναγεννιέται:

Εμείς θα ξαναζήσουμε στιγμές θριάμβων!

Εμείς θα ξανασηκώσουμε Παγκόσμιο Κύπελλο!

Εμείς θα ράψουμε και 5^ο και 6^ο αστέρι στην φανέλα!

Είναι σίγουρο! Διότι η Ιταλία δεν είναι διάττον αστέρας στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό στερέωμα. Είναι η μεγαλύτερη Ευρωπαϊκή και – ίσως– παγκόσμια δύναμη!

 

Εμείς το ξέρουμε πως και στο επόμενο Μουντιάλ πάλι εκεί θα είμαστε. Και στο επόμενο EURO. Και στο μεθεπόμενο… και σε όλα!

Εμείς δεν πρόκειται να σβήσουμε ποτέ, όπως μερικοί άλλοι που μετά την 3ετία, 4ετία, 5ετία τους ξαναγύρισαν στη φυσική τους θέση: στην ομίχλη της μετριότητας και της ανυπαρξίας…

Η δοξασμένη Εθνική Ιταλίας θα είναι πάντα παρούσα, στο υψηλότερο επίπεδο, για έναν και μόνο λόγο: Γιατί αυτό είναι το DNA της!

 

Για τον χθεσινό αγώνα δεν θα πούμε πολλά. Θα διαβάσετε σίγουρα εμβριθείς αναλύσεις από εκατοντάδες «ειδικούς». Εμείς μόνο θα σταθούμε στο ότι παρά την ατυχία να παίζουμε πάνω από μισή ώρα με 10 παίκτες (ο Thiago Motta αποχώρησε στο 61’ τραυματισμένος, 5’ λεπτά αφού αποτέλεσε την 3^η αλλαγή του Prandelli, αντικαθιστώντας τον Montolivo), κρατηθήκαμε όρθιοι μέχρι τα τελευταία λεπτά. Και αν είχαμε ευστοχήσει έστω σε μία από τις ευκαιρίες που είχαμε στο 1^ο ημίχρονο (με το σκορ ακόμα στο 0-1), αν ο Di Natale αξιοποιούσε έστω την μία από τις δύο κλασικές ευκαιρίες που έχασε στις αρχές του 2^ου ημιχρόνου, τότε σίγουρα τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά.

Αν, τέλος, είχε χρησιμοποιηθεί από την αρχή αυτή η τεράστια παιχτούρα ο Balzaretti, σίγουρα οι διεμβολισμοί στην Ισπανική άμυνα (που δεν είναι δα και τίποτα σπουδαίο…) θα ήταν πολύ περισσότεροι. Με απρόβλεπτη κατάληξη…

 
Όμως δεν συνέβη τίποτε απ’ αυτά, παρά το ότι η κατοχή ήταν μοιρασμένη (50%-50%) μέχρι το 80’ (και αυτό απέναντι σ’ αυτή την Ισπανία που το δυνατό της στοιχείο είναι η κατοχή της μπάλας) και η ήττα ήρθε μοιραία. Η οποία μάλιστα έγινε συντριβή, απλά επειδή οι Ισπανοί επέδειξαν την αμετροέπεια της «μικρής» και «κομπλεξικής» ομάδας η οποία δεν γνωρίζει να σέβεται τον λαβωμένο αντίπαλο… Δεν πειράζει όμως… Ένα να θυμούνται: ΟΛΑ ΕΔΩ ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ…

Η Ιταλία έχει γνωρίσει κι άλλες φορές συντριβές και μεγάλες ήττες και μάλιστα σε τελικούς: να θυμίσουμε το 1-4 στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1970 από την Βραζιλία.

Η Ιταλία έχει χάσει κι άλλους τελικούς κορυφαίων διοργανώσεων: Το 1994 στο Παγκόσμιο Κύπελλο των ΗΠΑ, το 2000 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Ολλανδίας.

Όμως ΠΑΝΤΑ επέστρεφε! Δυνατότερη!

 

Ετσι και τώρα! Όπως δήλωσε κι ο Cesare Prandelli χθες, μετά τη λήξη του τελικού: «Το project συνεχίζεται».

 

Μια ακόμα μεγάλη περιπέτεια τελείωσε. Σ’ ευχαριστούμε Ιταλία για τις συγκινήσεις που μας χάρισες. Κάθε λεπτό, κάθε αγώνας, κάθε νίκη και ήττα κάνουν την αγάπη μας γι’ αυτή την ομάδα πιο δυνατή.

BUFFON: ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΟΠΩΣ ΤΟ 2006...

Ο μεγάλος τελικός του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 έφτασε. Απόψε το βράδυ, στο Κίεβο, η – κάτοχος του τροπαίου – Ισπανία θα αντιμετωπίσει την Ιταλία. Την Ιταλία μας! Την μεγάλη μας αγαπημένη!

Την Ιταλία, που πριν την έναρξη του τουρνουά σχεδόν κανένας δεν υπολόγιζε να την δει στο στάδιο «Ολυμπίνσκι»…

Την Ιταλία, που όλοι πλέον αναγνωρίζουν ως την πλέον υπολογίσιμη δύναμη στο Ευρωπαϊκό ποδοσφαιρικό στερέωμα!

Την Ιταλία, που ανάγκασε πολλούς να την χειροκροτήσουν, να  υποκλιθούν στην ανωτερότητά της.

Μπορεί η Ισπανία ακόμα να θεωρείται η καλύτερη ομάδα του κόσμου, όμως ελπίζουμε από απόψε το βράδυ να αλλάξουν οι συσχετισμοί και επίσημα…

Όπως δήλωσε ο Buffon σε χθεσινή συνέντευξη τύπου: «το αίσθημα είναι ίδιο όπως το 2006: Εμπιστοσύνη».

Ο Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας – Giorgio Napolitano -  έστειλε επιστολή στον ομοσπονδιακό τεχνικό Cesare Prandelli, στην οποία εξέφραζε τις ευχές του σε όλη την ομάδα για τον τελικό, τους αποκάλυπτε πως πίστευε σ’ αυτή την ομάδα από την πρώτη στιγμή και τους κάλεσε στο Κυρηνάλιο μετά την επιστροφή στη Ρώμη από την Ουκρανία. (ελπίζουμε με το κύπελλο…)

Ο Prandelli, σε δικές του δηλώσεις, ανέφερε ότι η Ισπανία είναι η καλύτερη ομάδα αυτή τη στιγμή στον κόσμο, θεωρείται το φαβορί, όμως… εμείς θα κάνουμε το παιχνίδι μας.

Από τεχνικής απόψεως, η Ιταλία δεν αντιμετωπίζει προβλήματα. Η παρουσία του De Rossi, που αντιμετώπισε ένα μικροπρόβλημα στον ημιτελικό με τους Γερμανούς, δεν τίθεται εν αμφιβόλω.

Πιθανή ενδεκάδα με την οποία θα ξεκινήσει η Squadra Azzurra τον αποψινό τελικό:

Buffon - Balzaretti, Barzagli, Chiellini, Abate - Pirlo, De Rossi, Montolivo, Marchisio - Cassano, Balotelli

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ – IN BOCCA AL LUPO!

Πότε? ΠΟΤΕ!

Τώρα που όλοι οι όψιμοι θιασώτες της Ιταλίας, όλοι οι «χθεσινοί» υποστηρικτές της «Γαλάζιας Ομάδας» θα γεμίζουν εφημερίδες, περιοδικά και διαδίκτυο με διθυράμβους για τη χθεσινοβραδυνή νίκη, ας μας επιτρέψετε να πούμε κι εμείς – οι διαχρονικοί φίλοι και οπαδοί της Ιταλίας – την άποψή μας:

Η χθεσινή νίκη επί των Γερμανών δεν ήταν «θρίαμβος». Εμείς το ξέραμε το αποτέλεσμα, το έχουμε ξαναδεί πολλές φορές. Ηταν μια αναμενόμενη επικράτηση της ποδοσφαιρικής ευφυΐας απέναντι στον ποδοσφαιρικό «παιδοβουβαλισμό», που σε κάνει να φαίνεσαι γίγαντας στα μάτια των άσχετων, ενώ στην πραγματικότητα είσαι ποδοσφαιρικός νάνος.

Ηταν μια – ακόμα – επικράτηση των τετράκις πρωταθλητών κόσμου απέναντι στους παντοτινούς «πελάτες».

Ηταν μια – ακόμα – επικράτηση της καλύτερης ομάδας της Ευρώπης (και σύντομα καλύτερης στον κόσμο) απέναντι σε ένα σύνολο μόνιμα wannabe πρωταθλητών…

To ματς φαινόταν που θα πάει από την αρχή. Αφού ξεπεράστηκαν ανώδυνα – και σχετικά εύκολα – τα πρώτα 10 λεπτά, στα οποία η Γερμανία – αναμενόμενο – πίεσε για το γκολ, το παιχνίδι ισορρόπησε και στο 20’ ο SuperMario χτύπησε σαν κόμπρα! Με μια πανέξυπνη καρφωτή κεφαλιά, από σέντρα ακριβείας του cassano, έστειλε την μπάλα στο βάθος της εστίας του Neuer! Και 15’ λεπτά αργότερα ήρθε το γκολ που έγραψε το τέλος της σεμνής τελετής. Μια γκολάρα, φωτοβολίδα στο αριστερό παραθυράκι μετά από μεκρινή σέντρα-διαβήτη του Montolivo, που σημειολογικά έδειχνε την διαφορά των δύο ομάδων:  Η καλύτερη Ιταλία, η κυρίαρχη, «σκότωσε» τον αναιδή αντίπαλο που θέλησε να την αμφισβητήσει!

Ο Mario Balotelli, το απίστευτο αυτό ταλέντο, έδειξε χθες ψήγματα από την τεράστια εκτελεστική του δεινότητα. Δεν έχει ούτε την ποδοσφαιρική ευφυΐα του Roberto Baggio, ούτε την οργανωτική ικανότητα του Andrea Pirlo. Σκόρερ είναι ο άνθρωπος και  το απέδειξε χθες με τον πιο αδιαμφισβήτητο τρόπο. Και τώρα που πήρε μπρος… ποιός θα μπορέσει να τον σταματήσει?

Στο 2^ο ημίχρονο, που υποτίθεται ότι οι Γερμανοί θα τα έδιναν όλα για να «επιστρέψουν» στο ματς, αυτοί που έχασαν τις ευκαιρίες (τις τεράστιες ευκαιρίες) ήμασταν εμείς! Οι Γερμανοί δεν έκαναν ούτε μία (1)! ευκαιρία σε ολόκληρο ημίχρονο! Το αριστοτεχνικό παιχνίδι των Ιταλών (αποτέλεσμα του άψογου στησίματος του ΤΕΡΑΣΤΙΟΥ Προπονητή Cesare Prandelli) επέτρεψε μεν στους Γερμανούς να έχουν μια φαινομενική κυριαρχία, όμως ούτε στην μεγάλη μας περιοχή «πάτησαν», ούτε ευκαιρία έκαναν.

Ο Buffon πρέπει να πέρασε να από τα πιο ξεκούραστα ημίχρονα σ’ αυτό το EURO!

Οι ευκαιρίες που έχασαν οι Di Natale, Marchisio και Diamanti, σε ανεπανάληπτα τετ-α-τετ, απλά… δεν χάνονται!

Το γκολ που διαμόρφωσε το τελικό 2-1, σημειώθηκε στο 90φεύγα από πέναλτυ, ήταν ένα δώρο στους Γερμανούς από τον Γάλλο διαιτητή, σε μια φάση που στην ουσία ήταν επιθετικό φάουλ(…). Με το γκολ της τιμής απλά διέσωσαν τα προσχήματα…

Εμείς το ξέραμε. Ολοι οι άλλοι τώρα αναρωτιούνται: Πότε επιτέλους θα νικήσει η Γερμανία την Ιταλία?

Η απάντηση είναι μία: ΠΟΤΕ!

Τώρα, το θέμα για μας δεν είναι ο τελικός. Το ξέρουν όλοι (και κυρίως οι Ισπανοί) ότι η ΜΕΓΑΛΗ ομάδα σ’ αυτή την αναμέτρηση είναι η Squadra Azzurra. Το ξέρουν όλοι ότι – λογικά – θα το πάρουμε. Δεν μπορεί η ομάδα των σελεμπριτάδων (η βαριεστημένη και «μπλαζέ» Ισπανία) να μας κερδίσει στα ίσα. Ακόμα και στο προηγούμενο EURO στα πέναλτυ μας απέκλεισε…

Το θέμα μας λοιπόν δεν είναι ο μεθαυριανός τελικός. Το θέμα είναι αυτό το EURO να αποτελέσει την αφετηρία νέων θριάμβων και νέων τίτλων για την Ιταλική ομάδα.

Ώστε να προστεθεί το 5^ο αστέρι στην δοξασμένη “Maglia Azzurra” (γαλάζια φανέλα).

Ώστε να αποκατασταθεί η ποδοσφαιρική τάξη και η δικαιοσύνη σε παγκόσμιο επίπεδο…

FORZA AZZURRI!

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ TOY ANDREA PIRLO: Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΜΑΣ ΦΟΒΑΤΑΙ!

Κρακοβία (Πολωνία) 26 Ιουνίου 2012

Ο μέσος της Εθνικής Ιταλίας έδωσε συνέντευξη τύπου στο προπονητικό κέντρο στην Κρακοβία. Μεταξύ άλλων δήλωσε «Δεν έχουμε καταφέρει ακόμα τίποτα. Είμαστε εδώ για να κατακτήσουμε το Ευρωπαϊκό.»

Ποια η διαφορά με το Μουντιάλ του 2006:

«Λίγο πολύ τα ίδια χαρακτηριστικά. Η δική μας επιθυμία είναι η ίδια. Αυτοί (οι Γερμανοί) έρχονται μετά από 4-5 χρόνια που βρίσκονται συνεχώς στο πιο ψηλό επίπεδο. Όμως μας φοβούνται, ιδιαίτερα κοιτάζοντας της ήττες τους στο παρελθόν. Εγώ, αν και βρίσκομαι σχεδόν στο τέλος της καριέρας μου, τα συναισθήματα της πρόκλησης δεν κυριαρχούν πάνω μου, θέλω να το απολαύσω.»

Για την αυριανή αντίπαλο, Γερμανία:

«Η Γερμανία μας φοβάται, κοιτάζοντας το παρελθόν. Γνωρίζουμε πως μπορούμε να τους περάσουμε. Εχουμε παρακολουθήσει στην τηλεόραση όλους τους αγώνες που έδωσε η Γερμανία. Η Γερμανία φτάνει σχεδόν πάντα "πολύ μακριά" στις μεγάλες διοργανώσεις. Τους έχουμε μελετήσει καλά, κάθε μέρα, ξέρουμε ακριβώς τι πρέπει να κάνουμε. Ο Ozil είναι ο μοχλός του παιχνιδιού τους. Ο ομοσπονδιακός τους προπονητής Loew έχει δηλώσει για μας, ότι "η Ιταλία, παραδοσιακά ισχυρή στην άμυνα, αυτή τη φορά είναι επίσης ισχυρή στην επίθεση". Θα είναι ένας ωραίος ημιτελικός. Πρέπει να προσπαθήσουμε να κρατήσουμε την κατοχή της μπάλας, ένα από τα δικά τους βασικά χαρακτηριστικά»

Ο Andrea Pirlo δήλωσε ότι και οι τέσσερεις ομάδες των ημιτελικών έφτασαν μέχρι εδώ επειδή έπαιξαν επιθετικά.

Όταν ρωτήθηκε ποιος είναι ο στόχος της ομάδας απάντησε: «Είμαστε ανάμεσα στις τέσσερεις καλύτερες ομάδες του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Όμως ακόμα δεν έχουμε κάνει τίποτα. Είμαστε εδώ για να κερδίσουμε το Ευρωπαϊκό. Η ήττα από τη Ρωσία (σ.σ στον τελευταίο φιλικό αγώνα πριν το EURO) μας έκανε καλό, μας προσγείωσε.»

Για τη μεσαία γραμμή της Squadra Azzurra δήλωσε: «Λίγο πολύ είναι στο ίδιο επίπεδο με της Ισπανίας. Εχουμε 4-5 μεγάλους παίκτες.»

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ (6o μέρος): Η ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 2000

Το 2002 το Μουντιάλ φιλοξενήθηκε για πρώτη φορά στην Απω Ανατολή. Για πρώτη φορά επίσης συνδιοργανώθηκε από 2 χώρες (Νότια Κορέα και Ιαπωνία). Η Squadra Azzurra ήταν πάλι παρούσα και με πολλές φιλοφοξίες, δεδομένου ότι διέθετε ένα πολύ καλό και "δεμένο" σύνολο. Πριν από 2 μόλις χρόνια είχε φτάσει μέχρι τον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος στις Κάτω Χώρες όπου ηττήθηκε - άδικα - από την Γαλλία.

Η ιταλία αποτελούσε ένα από τα φαβορί της διοργάνωσης (βάσει δυναμικότητας), όμως αυτό φαίνεται δεν άρεσε σε ορισμένους... Η πρόκριση από τους ομίλους (με Ισημερινό, Κροατία και Μεξικό) κατακτήθηκε δια πυρός και σιδήρου: νίκη με ισημερινό 2-0, ήττα από Κροατία 1-2 με δύο ακυρωθέντα τέρματα και ισοπλαία με Μεξικό 1-1 με επίσης ακυρωθέν γκολ... είχαν στείλει νωρίς νωρίς τα "μηνύματα"...

Στους νοκ-άουτ αγώνες των 16 παίξαμε με τους συνδιοργανωτές Νοτιοκορεάτες. Ηταν ένας αγώνας-μνημείο "στησίματος" και διατητικής "σφαγής"! Ενώ προηγηθήκαμε, είχαμε την υπεροχή, αποβλήθηκε ο Totti εντελώς αναίτια σε μια φάση που έπρεπε να δοθεί πέναλτυ για ανατροπή του, ακυρώθηκε (πάλι) κανονικό γκολ του Vieri και η Κορέα "σπρωχνόταν" απροκάλυπτα προς την περιοχή μας...

Ο αποκλεισμός μας στην παράταση με τον απαράδεκτο κανόνα του "χρυσού γκολ" (που έκτοτε δεν εφαρμόστηκε ξανά...) ήρθα αναπόφευκτα και έβγαλε τους "υπαίτιους" από την δύσκολη θέση να εφεύρουν κάποιον άλλο τρόπο αποκλεισμού μας...

Η Ιταλία γύρισε πίσω με την πίκρα ενός ακόμα ΑΔΙΚΟΥ αποκλεισμού από μια μεγάλη διοργάνωση.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΥΠΕΛΛΟ 2002 ΣΤΗ ΝΟΤ. ΚΟΡΕΑ - ΙΑΠΩΝΙΑ

 

 

 

Το 2006 στα γήπεδα της Γερμανίας ήρθε η στιγμή της δικαίωσης! Καθολική κυριαρχία σε όλη τη διάρκεια του τουρνουά, ΤΕΡΑΣΤΙΑ νίκη επί των Γερμανών στον ημιτελικό (σε ένα ματς που θα μείνει αλησμόνητο σε κάθε φίλο της Squadra Azzurra) και η γλυκιά εκδίκηση στον τελικό με τους Γάλλους (0-0 κανονική διάρκεια και παράταση, 5-4 στα πέναλτυ με τον Trezeguet να χάνει το ένα και μοναδικό πέναλτυ των Γάλλων, ενώ εμείς είχαμε ευστοχήσει σε όλα). Να θυμήσουμε ότι αυτός που είχε πετύχει το "χρυσό γκολ" στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος το 2000 και χάσαμε το τρόπαιο ήταν ο ...Trezeguet!

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΥΠΕΛΛΟ 2006 ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

 

Στο Μουντιάλ της Νότιας Αφρικής, ο Marcello Lippi (στην δεύτερη θητεία του στον ιταλικό πάγκο) παρουσίασε μια ομάδα βασισμένη κατά κύριο λόγο στους ήρωες του 2006. Τουτέστιν, παρουσίασε μια ομάδα "γερασμένη", με παίκτες γεμάτους εμπειρία μεν, "χορτασμένους" από τίτλους και στη δύση της καριέρας τους δε.

Για πρώτη φορά η Ιταλία δεν κατόρθωσε να περάσει την φάση των ομίλων. Στον 6ο όμιλο, με αντίπαλους την Παραγουάη, τη Νέα Ζηλανδία και την Σλοβακία, πήρε μόνο δύο ισοπαλίες και έχασε την πρόκριση στον τελευταίο αγώνα, χάνοντας 2-3 από την Σλοβακία.

Οι Ιταλοί γύρισαν πίσω με σκυμμένα κεφάλια, μην μπορώντας να υπερασπιστούν περαιτέρω τον τίτλο τους...

Ομως η ζωή συνεχίζεται. Η Squadra Azzurra δεν "σβήνει" ποτέ από τον ποδοσφαιρικό χάρτη. Είναι "καταδικασμένη" να πρωταγωνιστεί και να προσθέτει αστέρια στην δοξασμένη φανέλα της.

Νέος ομοσπονδιακός τεχνικός, ο Cesare Prandelli, νέα γενιά διεθνών, νέα εποχή θριάμβων ξεκινά.

La grande storia continua...

Η ιστορία της Εθνικής Ιταλίας (5ο μέρος) - Η ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ '90:

Το επόμενο Μουντιάλ του 1990 φιλεξενήθηκε στα γήπεδα της Ιταλίας. Ολα πήγαιναν εξαιρετικά για την Squadra Azzurra, το αστέρι ενός νέου σκόρερ του Toto Schillacci έλαμπε εκτυφλωτικά, οι tifosi ζούσαν "μαγικές νύχτες", οι νίκες διαδέχονταν η μία την άλλη και η κατάκτηση του 4ου Παγκόσμιου Κυπέλλου έμοιαζε δεδομένη.

Στον ημιτελικό της Νάπολη η Ιταλία αντιμετώπισε την Αργεντινή του Μαραντόνα - ο οποίος οδηγούσε μόνος του την Μπιανκοσελέστε - και ο κόσμος ήταν διασ΄μένος ανάμεσα στην ομάδα της πατρίδας του και στον ηγέτη της ομάδας της καρδιάς του...

Παρά την υπεροχή της Ιταλίας, παρά το γκολ του Schillacci με το οποίο προηγηθήκαμε, η Αργεντινή ισοφάρισε 10' πριν τη λήξη και ο αποκλεισμός ήρθε - δυστυχώς - στα πέναλτυ. Το σοκ για όλους τους Ιταλούς ήταν τεράστιο... Η νίκη επί των Αγγλων στον μικρό τελικό με 2-1 δεν μπόρεσε να καλύψει την πίκρα του - άδικου - αποκλεισμού.

Οι "μαγικές νύχτες" του "Italia Novanta" δεν είχαν την αναμενόμενη κατάληξη...

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ - ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΙΤΑΛΙΑ 1990

Το Μουντιάλ του 1994 μεταφέρθηκε στις ΗΠΑ. Η Ιταλία πάλι παρούσα. Παρά το νωθρό ξεκίνημα - ως συνήθως - στους ομίλους και την αγχωτική πρόκριση, η μοίρα της ομάδας άλλαξε στον κομβικό προκριματικό με την φορμαρισμένη Νιγηρία. Παρά το γρήγορο προβάδισμα των Αφρικάνων, παρά το ότι παίζαμε με παίκτη λιγώτερο για μεγάλο διάστημα λόγω αποβολής του Conti, ο ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ Roberto Baggio πήρε την ομάδα στις πλάτες του και με δύο δικά του γκολ χάρισε την πρόκριση, σε έναν ΑΞΕΧΑΣΤΟ αγώνα!

Η ψυχολογία όλων ήταν πλέον στα ουράνια! Η Ισπανία στα προημιτελικά και η Βουλγαρία στον ημιτελικό έδειχναν - και αποδείχτηκε - πολύ λίγες για να κόψουν τον δρόμο της Ιταλίας προς τον τελικό. Εναν ακόμα τελικό στην ένδοξη ιστορία της!

Εκείνο το ζεστό απομεσήμερο της 17 Ιουλίου στο Rose Bowl, η Squadra Azzurra και η Βραζιλία βρέθηκαν αντιμέτωπες σε έναν ακόμα τελικό Μουντιάλ, επανάληψη εκείνου του 1970. Η ισοπαλία ήταν το δίκαιο αποτέλεσμα σε έναν μάλλον άνευρο αγώνα (έπαιξε ρόλο και η μεγάλη ζέστη που επηρέασε κυρίως τους Ιταλούς) και τελικά το τρόπαιο κρίθηκε στα πέναλτυ. Ο αρχηγός μας Franco Baresi και ο ηγέτης μας και καλύτερος παίκτης του τουρνουά Roberto Baggio (ο οποίος έπαιξε στον τελικό τραυματισμένος!) αστόχησαν και το κύπελλο κατέληξε σε βραζιλιάνικα χέρια...

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ - ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΗΠΑ 1994

Το επόμενο Μουντιάλ στα γήπεδα της Γαλλίας το 1998 ήταν ένα ακόμα πλήγμα της τύχης στην Ιταλία. Μετά την πρόκριση από τους ομίλους ήρθε ο άδικος αποκλεισμός από τους οικοδεσπότες Γάλλους στα πέναλτυ...

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ - ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΓΑΛΛΙΑ 1998

Η ιστορία της Εθνικής Ιταλίας (4ο μέρος) - Η ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ '80:

Στο Μουντιάλ της Ισπανίας το 1982 έλαμψε το άστρο του Paolo Rossi και η δικαίωση ήρθε τελικά για μια Μεγάλη Ιταλία. Το 3ο Παγκόσμιο Κύπελλο είναι πλέον δικό μας...

Μετά την πρόκριση στην πρώτη φάση των ομίλων, οι νίκες επί της Αργεντινής (του πρωτοεμφανιζόμενου τότε Μαραντόνα), επί της σπουδαίας Βραζιλίας (σε έναν από τους ομορφότερους αγώνες τελικής φάσης Παγκοσμίου Κυπέλλου), επί της φορμαρισμένης (αλλά δύναμης να αντιδράσει) Πολωνίας στον ημιτελικό) οδήγησαν την Squadra Azzurra τον τελικό του Sandiago Bernabeu με την Δυτ. Γερμανία. Η - εύκολη - νίκη με 3-1 επισφράγισε την ανωτερότητα της Ιταλικής ομάδας και έστεψε την ομάδα μας Παγκόσμια Πρωταθλήτρια για 3η φορά στην ιστορία της!

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ - ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΙΣΠΑΝΙΑ 1982 (1ο μέρος)

http://www.youtube.com/watch?v=E1HzSCoRzSg&feature=relmfu

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ - ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΙΣΠΑΝΙΑ 1982 (2ο μέρος)

http://www.youtube.com/watch?v=_e9UsEhZs8k&feature=relmfu

Στο Μεξικό η Ιταλία "μεθυσμένη" ακόμα από την επιτυχία στα γήπεδα της Ισπανίας πριν 4 χρόνια δεν έδειξε κάτι ιδιαίτερο και δεν μπόρεσε να υπερασπιστεί τον τίτλο της... Μετά από μια αγχωτική πρόκριση στους ομίλους, ο αποκλεισμός ήρθε αναπόφευκτα από μια ανώτερη (να το παραδεχτούμε...) Γαλλία στα προκριματικά με 0-2.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ - ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΜΕΞΙΚΟ 1986

 

ΦΕΡΤΕ ΜΑΣ ΚΑΝΕΝΑΝ ΣΟΒΑΡΟ ΑΝΤΙΠΑΛΟ...

Υποτίθεται ότι ήταν προημιτελικός EURO...
Υποτίθεται ότι κοντραρίστηκαν δύο από τις "παραδοσιακές" Ευρωπαϊκές ποδοσφαιρικές δυνάμεις...
Υποτίθεται ότι ήταν "ντέρμπυ"...

Υποτίθεται. Διότι στην πράξη αυτό που είδαμε ήταν ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΜΟΝΟΤΕΡΜΑ! Στο γήπεδο υπήρχε μόνο μια ΟΜΑΔΑ κι αυτή ήταν η Squadra Azzurra!

Ποιά Αγγλία και ποιός προημιτελικός?

Σε αγώνα που έχεις δύο δοκάρια,
5 τετ-α-τετ,
κατοχή μπάλας 65%-35%,
820 πάσες έναντι 300,
20 ευκαιρίες έναντι 9...
απλά δεν υπάρχει σχολιασμός!

Η Ιταλία έδειξε την δύναμή της, απέδειξε και στους πλέον δύσπιστους ότι είναι η ανερχόμενη δύναμη του Ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, δίδαξε απλό και δημιουργικό ποδόσφαιρο. Η άμυνα ήταν απροσπέλαστη, με δύο ή τρεις μπαλιές οι επιθετικοί μας έβγαιναν μπροστά στην εστία του Hart, τα σουτ έπεφταν βροχή από κάθε γωνία! Ο Buffon έπαιζε την Αγγλία με το ένα χέρι!

Αν έμπαινε το φοβερό σουτ του de Rossi στο 3' θα ήταν το κορυφαίο της διοργάνωσης...
Αν σκόραρε ο Nocerino στο 90' θα ήταν το γκολ της δεκαετίας...

Κι όμως... παρά το απόλυτο "ξεβράκωμα" των Αγγλων, ο αγώνας έφτασε στα πέναλτυ!
Εκεί όμως αποδόθηε δικαιοσύνη, παρά την προσωρινή αγωνία με το χαμένο πέναλτυ του Montolivo.
Το τελικό σκορ 4-2 απλά επισφράγισε την ανωτερότητά μας!
Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ομάδα πέρασε στα ημιτελικά, εκεί όπου οι "παραδοσιακοί πελάτες" μας Γερμανοί μας περιμένουν. Εχει και γι' αυτούς! Εξάλλου ο ημιτελικός του Μουντιάλ του2008 είναι ακόμα φρέσκος στη μνήμη όλων!

Η κούπα όλο και πλησιάζει! Δεν υπάρχει στον κόσμο αντίπαλος να δαμάσει την σημερινή Ιταλία!

FORZA AZZURRI!

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ: 3ο μέρος - Η ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ '70

Στο Μεξικό το 1970, παρατάχθηκε μια από τις καλύτερες ομάδες που είχε ποτέ η Ιταλία. Η πορεία της ήταν εκπληκτική, φτάνοντας μέχρι τον τελικό, όπου υποτάχθηκε στην Βραζιλία των Πελέ, Ζαϊρζίνιο, Τοστάο κλπ.
Ο ημιτελικός με την Γερμανία (4-3 στην παράταση) έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ο καλύτερος αγώνας που έγινε ποτέ σε Παγκόσμιο Κύπελλο!

Στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Γερμανίας η Ιταλία συμμετείχε στον 4^ο όμιλο μαζί με την Αϊτή, την Πολωνία και την Αργεντινή. Μετά τη νίκη με 3-1 επί της Αϊτής και την ισοπαλία 1-1 με την Αργεντινή, ήρθε η ήττα με 1-3 από την ανώτερη εκείνη την εποχή Πολωνία και η Squadra Azzurra αποκλείστηκε, έχοντας ισοβαθμήσει με την Αργεντινή, λόγω χειρότερης διαφοράς τερμάτων.

Παγκόσμια Κύπελλα 1970 (Μεξικό) & 1974 (Δυτ. Γερμανία)

Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978 στην Αργεντινή (Μουντιάλ από τότε) η Ιταλία συμμετείχε με μια πολύ δυνατή ομάδα, η όλη διοργάνωση όμως ήταν μια …παρωδία! Η Ιταλία ήταν η μόνη ομάδα που νίκησε τους – τελικά – τροπαιούχους Αργεντινούς, στην φάση των ομίλων. Αποκλείστηκε όμως από την Ολλανδία σε έναν απίθανο αγώνα, χάνοντας 1-2.

Παγκόσμιο Κύπελλο Αργεντινής 1978 (1ο μέρος)

 

Παγκόσμιο Κύπελλο Αργεντινής 1978 (2ο μέρος)



 

ΝΕΩΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ

Η προετοιμασία των Ιταλών για τον αγώνα της Κυριακής με την Αγγλία συνεχίζεται. Στην Κρακοβία, όπου και η «βάση» της Squadra Azzurra, όλοι είναι αισιόδοξοι για τον προημιτελικό.

Ο ομοσπονδιακός τεχνικός Cesare Prandelli δείχνει να προσανατολίζεται περισσότερο σε μια διάταξη 4-3-1-2 η οποία θα επιτρέψει στους Ιταλούς να επιτεθούν περισσότερο. Ο Prandelli σκοπεύει να επαναφέρει τον Mario Balotelli στην κορυφή της επίθεσης, δείχνοντας εμπιστοσύνη στον νεαρό, ιδιαίτερα μετά το καταπληκτικό γκολ που σημείωσε με τους Ιρλανδούς και την εν γένει πολύ καλή απόδοσή του. Μαζί με τον Balotelli ο Cassano θα είναι ο έτερος επιθετικός. Πίσω από το ντουέτο της επίθεσης και μπροστά από τον Pirlo, πιθανότατα θα παραταχθούν οι Marchisio, De Rossi και Nocerino. Ο τελευταίος θα αντικαταστήσει τον Thiago Motta που δεν δείχνει να βρίσκεται στην καλύτερη κατάσταση. Σκέψεις υπάρχουν και για εμφάνιση (η πρώτη του στο EURO) του Montolivo, αντί για τον Nocerino.

Στην άμυνα ο Prandelli θα επιλέξει τέσσερεις από τους Abate, Balzaretti, Barzagli, Bonucci και Maggio. Η συμμετοχή του Chiellini θα αποφασιστεί μόνο εφόσον έχει ξεπεράσει εντελώς τον τραυματισμός του (θλάση 1^ου βαθμού).